Buruai bueltaka

Harrigarria da gure gizarte moderno honetan zenbat jakintza bereganatu ditugun. Mikroskopiko diren bakterien ugalketak ulertzetik galaxia ezberdinetan dauden planeten egiturak ezagutzeraino. Munduko geopolitika aztertzeko gai izatetik, kotxe baten pieza ezberdinen funtzionamendua azaltzeraino. Ikasketek ahalbidetuta edo norberaren kabuz ikasteko dauden baliabideei esker lortu daitezkeen jakintzez horniturik, berbaldi arras interesgarri eta sakonak eduki ditzakegu; milaka kontuekiko adituak bagina lez. Gure barnean gertatzen diren emozioei edota gure arteko erlazioen ondorio diren kontu delikatu batzuei buruz hitz egiterako orduan ordea, mutu geratzen gara askotan. Biluztu eta norbere buruarekin edo ondokoarekin zintzoak izateko orduan arazo dezente izaten ditugu. Sarritan munduko edozein kulturatan bizi den pertsona ororen bizitzetan gertatzen diren kontu sinple amankomunei buruz hitz egitea gehiago kostatzen zaigu, sekulako konplexutasuna duten beste azaleko asuntu batzuri buruz solas...

Nahi izanda ere ezin zaio inongo aspektu positiborik topatu… esan zion bere buruari. Hala ere, noizbehinka gorputz barreneko sakontasunetik halako estimulu bat sentitzen zuen. Forma garbi bat eduki gabe ere, bere buruak sortzen zuen ideia horri nolabait aurre egiten zien seinale moduko batzuk. Puzzle bat osatzeko beraien artean loturarik etzuten baina gorde beharreko piezak bailiran. Buruak sufrimendua estaltzeko joera du berau ulertu eta erroari eraso beharrean. Nahikoa ez eta orain berriz borrokatu behar? Ez, mesedez. Deskantsoa behar dut. Ekaitza igarota ordea, pasatakoari perspektiba lasai batekin begiratzeko beta eduki eta gorputzaren seinale horiek ulertzeko grina piztu zitzaion. Pasatakoak pasata ere, berriz muturra sartzeari ekitekoa. Hau da sufritzeko gogoa…. edo gehiago ez sufritzeko bidea topatzeko nahia? Ustez gaiaren jakitun direnen aholkuei jarraitzea baino, norberaren senari kasu egitea hobe. Noski baietz. Norbere buruaren beldur izatea baino gauza beldurgarriagorik ez d...